Tam bir nostalji...Çocukluğumda,kağıt bebekleri kendimiz çizerdik.Kıyafetlerini ise,kendimiz tasarlar,boyar ve büyük bir özenle keserdik.Kağıttan kıyafetin omuz kısımlarında bıraktığımız askı yerlerini bebeğimizin omuzlarına doğru kıvırırdık.Ne keyif alırdık ama...Şimdiki gibi Barbie'ler,Sindy'ler bu kadar revaçta değildi.Günümüzde oyuncakların çoğu,çocukların oynayacağı şekilde değil de,gözlerine hitap edeceği ve iki gün içinde sıkılıp,bir yenisi için ana babalarını canlarından bezdireceği şekilde üretiliyor(zeka ve el becerilerine yönelik olanlar hariç).Zaten çok sağlam yapılmamaları bile bu dev fırsat ekonomisini,besler konumda.Harikasın Arjinin,teşekkürler,sevgiler...