dün öyle bir gündü ki;
kasvetli, karanlık, hüzünlü, endişe ve korku duygularının had safhada olduğu bir gün..
hiçbir güzellik, beğeni insanın gözünde olmuyor (OYSA ÇOLUKCOCUĞUN TUZLUKLARI, BİR İKİ CÜMLE YAZILMAYI HAK EDİYORDU)...
hele bir de anne iseniz...
dün hiçbir şey bana güzel gelmedi, içimde ki yaşam sıcaklığını kaybettiğimi hissetim... taa ki, mutfakta yemek yaparken ağlıyorum diye, sefa nın gelipde boynuma sarılıp "üzülme anne ne olursun" deyip, ufacık elleri ile göz yaşlarımı silmeye başlayana kadar...
hayat devam ediyor;
Allah sabırlar versin, hiçbir aileye böyle acılar yaşatmasın, Allahım çocuklarımızı ve vatanımızı korusun..
BEN NE YAZACAKTIM?
NE YAZDIM, BİRAZ SAÇMALADIM MI NE?
AMA BEN ÇOOOK ÜZGÜNÜM ÇOOOOOOOOOK:(
ÇOK KIZGINIM.........!

İİ DE BENİM GÖZLARİM YAŞARDI ZATEN ANNELERİNİN ACISI HİÇ AKLIMDAN ÇIKMIYOR...EVET BENDE KIZGINIM AMA SONU BAŞI OLMAYAN BU KONUYADA GİRESİM YOK...ALLAHA HAVALE EDİYORUM